Γαβρίλος Μιχάλης

Ο Γαβρίλος Μιχάλης είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από πλήθος σημαντικών έργων της σύγχρονης ελληνικής τέχνης. Είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από την κατασκευή εμβληματικών έργων όπως η Κιβωτός του Κώστα Τσόκλη, το έργο της Διοχάντη στην μπιενάλε Βενετίας του 2011, το έργο του Γ. Χατζημιχάλη στην Μπιενάλε Βενετίας το 2005.

Ουσιαστικά βρίσκεται πίσω από τα έργα όλων των συμμετοχών Ελλήνων καλλιτεχνών στη Βενετία και όχι μόνο. Ο ίδιος υλοποιεί τα σχέδια και τις ιδέες τους με αξιοθαύμαστο τρόπο και κατασκευαστική αρτιότητα.

Πρόκειται για έναν συλλειτουργό της τέχνης, έναν άνθρωπο που έχει βάλει τη σφραγίδα του σε μερικά από τα σημαντικότερα εικαστικά πρότζεκτ των τελευταίων 46 χρόνων.

Ειδικά για τη συνεργασία του με τον Γιάννη Γαϊτη τον ακούμε να λέει: «Ηταν ο πρώτος σημαντικός καλλιτέχνης που γνώρισα σε ηλικία μόλις 23 χρόνων, όταν ως μαστορόπουλο πάλευα να βγάλω τα προς το ζην. Αμέσως μετά, ή σχεδόν ταυτόχρονα, ακολούθησαν ο Αλέξης Ακριθάκης και η Οπυ Ζούνη».

Κατερίνα Ζαχαροπούλου- Εποχή των εικόνων- ΕΡΤ

Βιογραφικό Σημείωμα

Ο Γαβρίλος Μιχάλης γεννήθηκε στα Καλύβια Αττικής το 1948. Ανήσυχο πνεύμα από μικρός, ήδη από έντεκα χρονών, παράλληλα με το σχολείο, έπιασε την πρώτη σοβαρή του δουλειά σε μηχανο-ξυλουργείο. Εκεί έμαθε να τρυπάει και να ξεχονδρίζει τα ξύλα, να κόβει στην κορδέλα και να πλανίζει στην πλάνη. Αργότερα εργάστηκε σε εταιρεία αμαξωμάτων όπου έμαθε να σέβεται τα εργαλεία και τα υλικά της δουλειάς, εξελίχθηκε σε μάστορα και απέκτησε και βοηθό. Σπούδασε στη Διπλάρειο Σχολή στην Αθήνα σχέδιο ελεύθερο, οικοδομικό, βιομηχανικό και διακοσμητικών εφαρμογών.

Το 1970 σπουδάζει Διακοσμητική στο Κέντρο Τεχνολογίας και Εφαρμογών Κ.Τ.Ε. με εξαιρετικούς καθηγητές, δουλεύοντας ταυτόχρονα σε διαφημιστική εταιρεία. Όπως λέει ο ίδιος: όλη μέρα έτρεχα για να προλάβω, έτσι όμως έμαθα πολλά και απέκτησα εξειδικευμένες γνώσεις. Το 1972 ο Νίκος Παπαδάκης, καθηγητής και διευθυντής στο Κέντρο Τεχνολογίας και Εφαρμογών Κ.Τ.Ε. του προτείνει να συνεργαστούν στο Χώρο Τέχνης ΠΟΛΥΠΛΑΝΟ. Αρχίζουν να κατασκευάζουν μικρά αντικείμενα τέχνης, μικρο-έπιπλα και πολλαπλά έργα καλλιτεχνών με σκοπό να φέρουν την τέχνη κοντά στο ευρύ κοινό. Εκεί γνωρίζει τον Γιάννη Γαϊτη και τον Αλέξη Ακριθάκη, γνωριμία που σφράγισε όλη τη ζωή του.

Το 1973, απόφοιτος του Κ.Τ.Ε., αποκτά το δικό του Εργαστήριο και το εξοπλίζει με τα πρώτα μηχανήματα και μεταφορικά μέσα. Αναλαμβάνει τον σχεδιασμό εσωτερικής διακόσμησης, τη μελέτη και την κατασκευή κατοικιών, επαγγελματικών χώρων, καταστημάτων και συνεχίζει 40 χρόνια έως τώρα. Παράλληλα μπαίνει βαθειά στην ουσία της τέχνης, γνωρίζει νέους σημαντικούς καλλιτέχνες, γοητεύεται και συμβάλει όχι μόνο στην παρουσίαση και ολοκλήρωση των εκθέσεών τους αλλά και στην κατασκευή των έργων τους. Γιατί κάθε μεγάλη καλλιτεχνική ιδέα για να υλοποιηθεί από την αρχή μέχρι το τέλος απαιτεί σύνθετες λύσεις κατασκευαστικές, αισθητικές και οικονομικές.

Το 1989 δημιουργεί μαζί με την Αγγελική Αντωνοπούλου στην Πάτρα το Χώρο Σύγχρονης Τέχνης ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ που είναι τομή στην ιστορία της Ελληνικής Σύγχρονης Τέχνης. Το τεράστιο εργαστήριο στο πίσω μέρος του εκθεσιακού χώρου και ο εξοπλισμός του, σε συνδυασμό με τις τεχνικές γνώσεις του Γαβρίλου, πρόσφεραν απεριόριστες δυνατότητες και ώθησαν τους καλλιτέχνες να δημιουργήσουν έργα μεγάλης κλίμακας που τα κατασκεύαζαν εκεί πριν τα μεταφέρουν μέσα στη γκαλερί. Όσο απίστευτο και αν φαίνεται, το ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ σκάφτηκε, γκρεμίστηκε, εντοίχισε μηχανισμό αέρος, δημιούργησε εγκατάσταση με φωτιά και ανακατασκευάστηκε δεκάδες φορές για να αναδείξει την ιδέα του κάθε καλλιτέχνη που παρουσίαζε.

Το 1995, το ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, μετά από 6 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην Πάτρα, μεταφέρθηκε στην Αθήνα και λειτούργησε έως το 2000. Όταν κάτι μοιάζει αδύνατο να πραγματοποιηθεί, καλείται ο Γαβρίλος γιατί όπως λέει με σιγουριά ο ίδιος: Δεν υπάρχει τίποτα που να μην γίνεται.

Το 2008, σε ιδιόκτητο οικόπεδο στον ΑΓ.Ι. Ρέντη, σχεδιάζει και κατασκευάζει ένα τριώροφο πρότυπο χώρο-εργαστήριο 1.200 τμ. για να στεγάσει τις ανάγκες και τις σύνθετες απαιτήσεις του κύκλου εργασιών του.

Από το 1973 μέχρι σήμερα συνεργάζεται με τους πιο σημαντικούς έλληνες αλλά και ξένους καλλιτέχνες και ιστορικούς τέχνης και έχει κατασκευάσει και στήσει έργα για ατομικές και ομαδικές εκθέσεις: στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (στο πρώην εργοστάσιο ΦΙΞ, στο νέο Μέγαρο Μουσικής και στο Ωδείο Αθηνών), στο Μουσείο Μπενάκη, στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας στην Αθήνα και στην Πάτρα, στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στην Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ, στην Πινακοθήκη Κυκλάδων, στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών κ.ά. καθώς και σε Μουσεία και Πολιτιστικά Κέντρα στη Λευκωσία, στις Βρυξέλλες, στο Παρίσι, στο Βερολίνο, στη Σεβίλλη, στη Μαδρίτη, στη Ρώμη, στο Πράτο, στη Φλωρεντία, στο Λίντο της Βενετίας, στη Λευκωσία, στην Κωνσταντινούπολη, στην Αλεξάνδρεια, στο Πεκίνο κ.ά., και στις Διεθνείς Εκθέσεις Σύγχρονης Τέχνης OUTLOOK και ΑΘΗΝΑ by Art στην Αθήνα.

Από το 1990 μέχρι και σήμερα στις Διεθνείς Μπιενάλε Τέχνης και Αρχιτεκτονικής της Βενετίας για την εθνική μας συμμετοχή στο Ελληνικό Περίπτερο. Μαζί με τους καλλιτέχνες έχει κατασκευάσει και στήσει έργα για το Αττικό Μετρό στους σταθμούς: Εθνική Άμυνα, Λαρίσης, Κεραμικός, Μοναστηράκι, Χαλάνδρι και για τον ΗΣΑΠ στο σταθμό Ειρήνη. Είναι βέβαιο πως η πρόσφατη ιστορία των εικαστικών τεχνών στην Ελλάδα δεν θα ήταν ίδια χωρίς την δική του παρουσία και συμβολή.